Twee persoonlijke tools voor meer licht in donkere tijden

Om me heen zie en spreek ik geregeld mensen die zich ‘matjes’ voelen. Ze doen hun best er iets van te maken, maar de rek raakt eruit. Dat gaat me aan het hart. Mensen die angst of eenzaamheid ervaren, maar niet weten daar mee om te gaan. Mensen die verzet ervaren tegen de realiteit, maar niet weten hoe met het leven mee te bewegen. En logisch dat ze dat niet weten. Want bij de set maatregelen van de overheid hebben we geen ‘mentale gezondheid toolbox’ gekregen die je vertelt hoe je met deze gevoelens om kunt gaan. Daarom deel ik je graag twee van mijn belangrijkste tools, die ik zelf in deze tijden toepas. Ik hoop dat je er iets aan hebt of iemand kent die er iets aan heeft!

Tool 1. Aandacht en dankbaarheid voor wat er wél is

Mijn eerste ‘tool’ gaat over aandacht en dankbaarheid. Hierin zit energie. Positieve energie. Ik richt mijn aandacht op dat wat er wél is, wat er wél kan. En als ik dat doe, ontdek ik eigenlijk dat er nog best veel is wat wel kan. Dat er genoeg is om dankbaar voor te zijn. Ik kan buiten sporten, wandelen, mag nog met mensen afspreken – waar het niet dat het beperkt is. Ik stel mezelf de vraag: waar kan ik mijn aandacht aan schenken? Waar kan ik mijn liefde aangeven? Ik kan boodschappen doen om heerlijke gerechten te maken voor mezelf of naasten. Ik kan anderen mensen helpen, die het nodig hebben. Ik kan creatieve dingen doen, zoals kerstkaarten maken. Cadeautjes kopen voor mijn dierbaren. Ik kan genieten van de zon, een geur in huis. Ik kan leren van deze uitdagende situatie en bovenal dankbaarheid voelen voor alles wat er wel is. Het feit dat ik leef.

“Misschien is niet elke dag geweldig, maar er is wel iets geweldigs in elke dag”

Tool 2. Bevrijdend schrijven

Mijn tweede tool is zoals ik dat noem ‘bevrijdend schrijven’. Eigenlijk een verlengde van tool 1. Want laat ik eerlijk zijn, de focus op wat er wél is betekent eigenlijk ook aandacht voor alle gevoelens die er zijn. De ‘mooie’ en de ‘minder mooie’. Ook al zijn die soms lastig en blijven we daar liever van weg. Ze zijn er wel. Ook dat is de realiteit. Het leven is donker én het is licht.

Geef de stem een pen

Als ik ga beginnen, ga ik ergens rustig zitten. Op een plek waar ik niet gestoord word. Ik pak een pen en papier. Vervolgens geef ik mijn gedachten en gevoelens het woord. Ik denk niet na over wat ik schrijf, ik laat de pen gewoon schrijven. Alsof ik een stem geef aan mijn gevoelens en gedachten die zich via mijn pen uiten. Alles mag ik opschrijven, wat in mij opkomt. Ieder woord. Niemand die dit leest. Dit is helemaal van mij. Ik geef de stemmen alle ruimte. Zonder gene, ongecensureerd. Dat op zich ervaar ik al als een bevrijding, alles mag eruit!

Vanzelf komt het licht

Ik ga schrijven. De eerste gedachten en gevoelens die ik tegenkom gaan over verzet. Frustratie. Bijvoorbeeld dat ik baal van de situatie zoals die is. Ik geef die stem het woord en ik schrijf door. Af en toe komen er vragen op terwijl ik schrijf, die ik dan als vanzelf beantwoord. Vervolgens kom ik bij een tweede laag van mijn emoties: verdriet en onzekerheid. Er komen gedachten voorbij over mezelf. Of ik het wel goed doe? Gedachten over wat anderen van mij vinden. Vervolgens kom ik bij een nieuwe laag in mezelf. De laag van eenzaamheid. En ook die stem krijgt het woord. De tranen rollen over mijn wangen. Ik voel me alleen. Ik voel de angst dat het door mezelf komt. Bang dat het aan mij ligt. Dat er iets mis met mij is. Ik geef mijn tranen alle ruimte. Totdat ik vanzelf bij een nieuwe laag kom met een nieuwe stem.. Het is de lieve stem in mij die zegt dat het allemaal oké is. Dat het goed is, zoals het is. Het is de stem van mijn diepste ik, de stem van mijn hart. De zon in mezelf, die het licht weer laat schijnen.

De stem van mijn hart

Ook die stem krijgt het woord. Deze liefdevolle stem, die zegt dat ik mag huilen. Onzeker mag zijn. Boos mag zijn. Dat ik niet alleen ben. Dat er niets mis met me is. Dat ik goed ben zoals ik ben. Sterker nog dat ik prachtig ben zoals ik ben. Iets wat mijn denkende geest niet zou geloven of mogen zeggen. Maar van mijn hart is het prima. Alles is prima. Ook deze woorden komen op papier. Ik ben helemaal goed zoals ik ben.

“Ik geloof dat iedereen deze liefdevolle stem in zichzelf heeft, dus jij ook.”

Een ui die je afpelt

Mijn ervaring is dat de liefde in jezelf er altijd is, alleen op zo’n moment zit dat lichtje helemaal verstopt onder lagen van gedachten en emoties. Je zou dit proces kunnen vergelijken met een ui die je afpelt. Telkens wikkel je een schil van de ui af. Laag voor laag. Emotie voor emotie. Daarom spreken we ook over persoonlijke ‘ont-wikkeling’. Je wikkelt telkens een nieuw laagje van jezelf af, totdat je steeds dieper tot jezelf komt, de kern van de ui.

Van ‘donker’ naar verlichting

Dit klinkt misschien ‘zwaar’. En ja tijdens deze schrijf-oefening voel ik bewust emoties. Maar “het zijn maar emoties”. Ze komen en gaan. Net als wolken. Deze oefening – afhankelijk van mijn vraag – duurt misschien 20 tot 50 minuten. Als die erop zitten, dan voel ik opluchting. Bevrijding. Ontspanning. Rust. Liefde. Verlichting. Achter de wolken schijnt de zon. Misschien herken jij dat ook wel dat jij je opgelucht kunt voelen, nadat je emoties heb opgeschreven? Of als je hebt gehuild? Heerlijk toch?

En wat als ik het niet doe?

Dat is uiteraard ook een keuze. En die vraag stel ik me dan ook: wat als ik het niet doe? Dan sluimert het meestal op de achtergrond en soms voert het meer de boventoon. Ik voel me moe, onrustig, somber. Misschien wel een dag, dagen of zelfs weken. Daar heb ik dus eigenlijk langer last van, dan wanneer ik er even bewust voor ga zitten.

Zelfvertrouwen

Daarbij haal ik ook kracht uit deze oefening. De kracht en liefde die in mezelf zit. Dat ik het heb aangedurfd om dit te voelen. Dat vraagt moed en het geeft mij zelfvertrouwen. Het vertrouwen in mezelf, dat ik weet ik dat ik dit kan. Dat gevoel van liefde en vertrouwen in jezelf, dat gun ik jou ook. Ik geloof dat die kracht ook in jou zit!

Laatste tips:

  • Mijn twee tools bestaan dus uit een combinatie van beide: focus op de mooie dingen, die me energie geven, waar ik blij van word én ook op de lastige dingen – want die zijn er ook. Dat is de realiteit van leven, het is er allebei.
  • Dankbaarheid is (net als compassie) een zogenaamde ‘hartskwaliteit’. Je kunt bijvoorbeeld elke dag drie dingen noemen waar je dankbaar voor bent om meer dankbaarheid te voelen en te ervaren wat dat met je doet. Ik ben heel benieuwd!
  • Dankbaarheid en compassie gaan ook terugkomen tijdens de Online Kerstmeditatie op 21 december a.s. van 19.00-20.00u (deelname is kosteloos) en in de meditatie “lichtpuntjes in donkere tijden” dus doe zeker mee als je daar zin in hebt!
  • Als je het spannend vindt, kun je ook eerst met een kleine situatie beginnen. Zo kun je alvast ervaren hoe het is om te schrijven en wat het je brengt.
  • Wat voor mij werkt, hoeft voor jou niet te werken. Dit is een oefening die ik graag doe, maar kijk vooral zelf of het je aanspreekt. Mocht je tips voor andere oefeningen willen, stuur me dan een mailtje – ik heb er nog meer in m’n toolbox ;).
  • Als je überhaupt niets met gevoelens wilt doen, is dat uiteraard ook prima. Het is niet goed of fout. Jij bepaalt zelf wat op dit moment het beste is voor jou!
  • Mocht je er hulp bij nodig hebben of vragen over hebben, kun je me uiteraard altijd een mailtje sturen.

Tot slot een laatste boodschap: wees lief voor jezelf en elkaar. Ik wens je veel liefde en geluk toe in deze dagen.

Misschien vind je dit ook interessant?

Neem gerust contact met me op, als je hierover nog vragen hebt. Ik help je graag.

Ik wens je een mooie dag met veel lichtpuntjes!

Anouk